Değerli kardeşim,mümin demek günah işlemeyen melek demek değil; işlediği günahın altında ezilen, pişmanlık duyup hemen Rabbine koşan kimsedir. Bakınız, Yüce Mevlâ’mız Kur’an-ı Kerim’de biz kullarına nasıl sesleniyor:

"De ki: Ey kendi nefisleri aleyhine haddi aşan kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz O, çok bağışlayan, çok esirgeyendir." (Zümer Suresi, 53)

Bu ayet-i kerime, umutsuzluk karanlığına düşmüş gönüller için en büyük müjdedir. "Ben çok günahkârım, artık benden adam olmaz" demek, Allah’ın sonsuz rahmetini (Rahmân ve Rahîm oluşunu) hakkıyla tanımamak demektir.

Peygamber Efendimiz (s.a.v) de tevbenin gücünü bir hadis-i şerifinde şöyle ifade buyurur: "Günahından tevbe eden kimse, hiç günah işlememiş gibidir." (İbn Mâce, Zühd, 30). Düşün ki bir çocuk hata yaptığında nasıl annesinin şefkatine sığınırsa, mümin de hatasından sonra gözyaşıyla Mevlâ’nın rahmet kapısına sığınmalıdır.

Bu meseleyi şu örnekle zihnimize nakşedelim:
Karanlık bir odada bir mum yaktığında karanlık nasıl hükmünü yitirirse, samimi bir "Estağfirullah" nidası da kalpdeki günah lekesini öylece silip süpürür. Tevbe sadece dil ile "affet" demek değil; o günahtan dolayı kalben mahzun olmak, bir daha dönmemeye azmetmek ve eğer kul hakkı varsa onu iade etmektir.

Şeytan sana "sen kirli birisin" diye fısıldadığında, sen ona Allah’ın "Tevvâb" (tevbeleri çokça kabul eden) ismini hatırlatarak cevap ver.

Unutma ki; Allah dökülen yaşlara, bükülen boyunlara ve "Rabbim beni affet" diyen mahcup gönüllere çokça değer verir. Kapı hiç kapanmadı, sadece senin o kapıyı çalmanı bekliyor.

Sağlık ve Selametle.

Pusula Ezan App